Praca w opiece nad osobami starszymi to nie tylko praca z osobami samotnymi, osłabionymi czy mającymi ograniczenia w poruszaniu się. Opiekunki osób starszych najczęściej zatrudnia się tam, gdzie podopieczny ma schorzenia typowe dla wieku starszego – różnego rodzaju zespoły otępienne (w Niemczech zwane ogólnie „demenz”), choroba Alzheimera, Parkinson czy inne.

Każda opiekunka osób starszych musi liczyć się z tym, że u jej podopiecznego mogą wystąpić zachowania agresywne, które mają swoje następstwa w naszym stosunku do wykonywanej pracy.

Agresja może mieć formę werbalną (słowną) lub fizyczną. Zachowania agresywne ze strony osób starszych prowadzą zwłaszcza u mniej doświadczonych opiekunek do szeregu problemów w wykonywaniu pracy w opiece:

  • spadku zainteresowania pracą – przestajemy lubić naszą pracę, zapominamy, że oprócz potrzeb finansowych, podjęliśmy pracę w opiece bo chcemy pomagać, bardziej tęsknimy za domem i bliskimi
  • rodzą się zachowania represyjne – obrażasz mnie, to ja ciebie ukarzę, leż sobie w tej zasikanej pieluszce jeszcze godzinę dłużej, źle mnie traktujesz to ja też będę niedobra, chęć rewanżu przeważa nad szacunkiem i zrozumieniem sytuacji osoby od nas zależnej
  • powstaje agresja wzajemna – reagujemy krzykiem na zachowania werbalne podopiecznego, kłócimy się z nim, wszczynamy awantury z rodziną podopiecznego, grozimy natychmiastowym porzuceniem pracy
  • następuje spadek samooceny i poczucia własnej wartości – skoro za każdym razem, jak chcę podać jedzenie, jestem obrażana, to może faktycznie fatalnie gotuję, może nie potrafię jednak pomóc osobie starszej, nie nadaję się widocznie do tej pracy, skoro podopieczny tak źle na mnie reaguje
  • występuje lęk przed zbliżaniem się dochorego – znowu zacznie wrzeszczeć i wołać policję, pewnie mnie podrapie albo uderzy
  • pojawia się obawa o własne zdrowie i życie – próbowała uderzyć mnie laską, udało mi się odskoczyć, ale co by było, gdyby trafiła mnie w oko, to silny mężczyzna, jak będzie chciał, to może mi nawet rękę złamać.

Niektóre zachowania podopiecznych są wskazaniem do tego, że należy przeprowadzić konsultację neurologiczną i może lekarz zdecyduje o zastosowaniu nowych leków lub zmianie sposobu dawkowania leków już stosowanych. Czasami specyfika choroby powoduje, że agresja przybiera formę która zagraża życiu i bezpieczeństwu samego chorego jak i jego otoczenia, a więc również opiekunki osób starszych. Często jednak zachowania agresywne czy to słowne czy fizyczne nie są groźne i poprzez umiejętne postępowanie, możemy uniknąć negatywnych skutków ich występowania.

Na podstawie rozmów i analizy poszczególnych przypadków, przeprowadzonych z grupą 200 opiekunek osób starszych, z ponad 3-letnim doświadczeniem w pracy, przedstawiamy w kolejnych artykułach kilka typowych sytuacji związanych z występowaniem ataków agresji i sposobami radzenia sobie z nimi – zajrzyj do artykułu Agresja werbalna

Dodaj komentarz

6 komentarzy do "Agresja u osób starszych"

Powiadom o
avatar
Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy | oceniany
matylda
Gość

Pamiętajmy o najważniejszym, opiekujemy się osobami chorymi, choroba przyjmuje różne postaci,również postać agresji. Nie można karać kogokolwiek z jego dolegliwości. W naszej pracy nie ma miejsca na „wzdęcia godnościowe” jesteśmy jednym z elementów terapii, mamy pomagać a przynajmniej nie szkodzić. Za pracę dostajemy pieniądze, nikt nie obiecywał nam jako premii szacunku, wdzięczności czy przyjaźni osoby podopiecznej. My mamy to w ofercie, to nasz obowiązek. Przebywamy z ludźmi obolalymi, rozżalonymi, znajdującymi się często u kresu drogi, uszanujmy to.

Basia
Gość

Opiekę nad osobą starszą należy traktowac jako sprawdzian człowieczeństwa i naszych predyspozycji do wykonywania tej pracy .Niesienie pomocy i chęc służenia innym to sztandarowe hasła ludzi o dużych sercach ,w których goszczą pokora,radośc i mądrośc. Jeżeli jesteś w stanie zapewnic chorej osobie poczucie bezpieczeństwa to jesteś na dobrej drodze do osiągnięcia satysfakcji z wykonywanej pracy.A uzyskana wdzięcznośc od podopiecznych będzie największym odznaczeniem.

linka
Gość

to prawda. potrzeba dużo cierpliwości. I jeszcze cierpliwości. A na koniec; cierpliwości. I jeszcze dystansu. Nie brać do siebie tego co słyszymy. Często to choroba przemawia przez kogoś. A jeśli faktycznie ktoś nas nie lubi? no cóż. róbmy dalej co się należy.

anka
Gość

Próby agresji należy bezzwłocznie zgłaszać rodzinie, jeśli ze strony podopiecznego dochodzi do rękoczynów, a ze strony rodziny brak reakcji, mamy prawo wezwać policję w Niemczech.

lilka
Gość

To jest smutne ale prawdziwe. Dzisiaj rozmawiałam z koleżanką, super dziewczyną, znamy się od lat, którą wykończyło psychicznie zachowanie babki

agnes
Gość

Dołącz do dyskusji czasem dobrze zmienić miejsce

wpDiscuz

Najczęściej czytane

Emerytura w Niemczech

Opiekunki osób starszych, które podejmą legalną pracę w Niemczech, na umowę o pracę według niemieckiego prawa, mogą liczyć na nabycie praw emerytalnych w Niemczech. Od 1 maja 2004 roku obowiązują dla (…)

Czytaj więcej

Najczęściej komentowane

Arbeitsvertrag – umowa o pracę

Od 1 maja 2011 obywatele polscy mają nieograniczone prawo podejmowania legalnej pracy w Niemczech. Razem z Polską, takie prawo uzyskali obywatele Estonii, Łotwy, Słowenii, Słowacji, Czech i Węgier. Jako obywatele (…)

Czytaj więcej